فروشگاه

توضیحات

تهیه متن های آموزش واژه براساس نظریه حوزه های معنایی ویژه غیر فارسی زبانان سطح پیشرفته

کشور پهناور ایران دارای فرهنگی و تمدن غنی به وسعت تاریخ است و از این جهت مایه ی فخر و مبا هات همه ی ایرانیان می باشد . بسیاری از خارجیان از دیر باز در پی آشنایی با این مرز و بوم و فرهنک و تمدن خاص آن بوده, و در این راه اقدام به یادگیری زبان فارسی نموده اند چرا که زبان آیینه ی فرهنگ است و بدون آشنایی با زبان بهره جستن از چشمه زلال فرهنگ میسر نخواهد بود .

در این میان وظیفه ی ایرانیان میهن پرست اشاعه فرهنگ و تمدن ایران و تلاش در جهت ترویج هر چه بیشتر زبان و ادبیات فارسی و هموار نمودن راه برای آموزش هرچه بهتر آن است .هر چند در سال های گذشته در زمینه ی آموزش علمی این زبان تحقیقاتی صورت گرفته ولی با  وجود این کمبود هایی نیز در این زمینه احساس می شود . از آنجا که آموزش واژه یکی از مهمترین بخش های آموزش زبان دوم / خارجی محسوب می گردد و بدون آگاهی از واژه ها زبان آموز توانایی برقراری ارتباط  معنی دار با هل زبان را نخواهد داشت نگارنده دراین پایان نامه بر آن است به تهیه ی متن های آموزش واژه بر اساس حوزه معنایی ویژه ی غیر فارسی زبانان سطح پیشرفته بپردازد .

۱۸۸صفحه فونت ۱۶ فایل ورد منایع فارسی و انگلیسی دارد

 

 

پس از پرداخت آنلاین میتوانید فایل کامل این پروژه را دانلود کنید

 

 

 بیان موضوع:

هدف اصلی یادگیری زبان برقراری ارتباط است، برای دستیابی به این هدف، واژگان نقش مهمی ایفا می‌کنند، چرا که ایجاد ارتباط بدون واژه‌ها غیر ممکن است. از این رو، آموزش واژه یکی از مهم‌ترین بخش‌های آموزش زبان دوم / خارجی محسوب می‌گردد زیرا بدون آگـاهی از واژه‌ها زبان آموز توانایی برقراری ارتباط معنی‌دار با اهل زبان را نخواهد داشت، پس مسئله آموزش واژه‌ها از اهمیت خاصی برخوردار است. از سوی دیگر یادگیری واژه‌ فرایند ساده‌ای نیست، اما استفاده از روش‌های کارآمد در آموزش واژه، یادگیری آن را آسان می‌کند. تا کنون روشهای مختلفی در زمینه‌ی آموزش واژه ارائه شده و به کار رفته است. در این میان آموزش واژه بر اساس حوزه‌های معنایی از جمله روش‌های موفق علمی بوده است. در این روش، واژه‌هایی که از نظر معنایی با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند یا به یک موضوع خاص مربوط هستند درون متنی واحد قرار می گیرند و با هم آموزش داده می‌شوند. تحقیقات به عمل آمده در مورد حوزه‌های معنایی نشانگر این واقعیت است که واژه‌ها به تنهایی و جدا از واژه‌های دیگر رنگ و بوی معنایی خود را از دست می‌دهند. آموزش واژه از این طریق باعث می‌شود واژه هایی که با یکدیگر ارتباط معنایی دارند بهتر یاد گرفته شوند و نگهداری آنها در حافظه برای مدت زمان طولانی تضمین می‌شود. چرا که عقیده بر آن است که واژه‌ها بر اساس حوزه‌های معنایی در حافظه ـ بلند مدت ذخیره می‌شوند. از آن جا که امروزه آموزش زبان فارسی بیشتر از قبل مورد توجه قرار گرفته است,پرداختن به جنبه‌های گوناگون آن و تهیه متن‌های درسی به ویژه در زمینه واژگان اهمیت فراوانی دارد. از این رو، موضوع پایانامه حاضر نیز در راستای تهیه متن‌های آموزش واژه به روش حوزه‌های معنایی است.

هدف تحقیق و اهمیت آن:

از آن جا که رشته آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان رشته‌ای کاملا نوپا است و در مراحل اولیه رشد و تکوین  قرار دارد و تحقیقات علمی اندکی در زمینه‌ی آموزش آن صورت گرفته است ، لازم است در زمینه‌های گوناگون اعم از آموزش واژه و تهیه و تدوین متن های درسی تحقیق و بررسی بیش‌تری صورت پذیرد. از سوی دیگر ، در سال‌های اخیر بسیاری از خارجیان به دلایل گوناگون در داخل و خارج از ایران به یادگیری زبان فارسی علاقه‌مند شده‌اند، اما در حال حاضر کتاب‌هایی که برای آموزش زبان فارسی در مراکز آموزش زبان فارسی مورد استفاده قرار می‌گیرد، بسیار اندک است و در این میان برخی  از کتاب‌های موجود بر پایه‌ی روش‌های علمی استوار نیستند.با وجود این ,همین کتاب های اندک هم تا کنون با استقبال نسبتاّ خوبی روبرو شده است و هم اینک در مراکز آموزش زبان فارسی مورد استفاده قرار می گیرد.  پس باید کتاب‌ها و منابعی بر اساس روش های علمی جدید تهیه و در اختیار علاقه‌مندان به یادگیری زبان فارسی قرار گیرد.

هدف پایانامه حاضر، تهیه‌ی متن های درسی آموزش واژه‌های زبان فارسی برای هموار کردن راه آموزش زبان فارسی است.

زبان شناسان و نیز فرهنگ نویسان کوشیده‌اند تا مفهوم «واژه» را تعریف کنند، اما همه کوشش‌های آنان به طریقی بی‌نتیجه مانده است. با وجود این، سخنگویان همه زبانها می‌دانند که واژه چیست. آنان این دانش را از طریق توانایی خود در فهرست کردن واژه‌ها، در تقطیع گفته‌ها به واژه‌های مختلف، یا در تشخیص واژه‌ها از گروهها به هنگام مواجه شدن با فهرستی از آنها نمایان می‌سازند. ما همه می‌دانیم که واژه چیست، لیکن هیچ کس نمی‌تواند آن را تعریف کند. یکی از تعاریف معمول واژه به صورت زیر است:

واژه هر واحد زبانی را گویند که در نوشتار بین فواصل یا بین یک فاصله و یک خط تیره ظاهر شود(فالک[۱]۳۲,۱۹۷۸)

تلاشهای دیگری که به منظور تعریف مفهوم «واژه» انجام گرفته، با مشکلاتی از این سنخ مواجه شده‌ است. اما، نباید تعجب کرد که علی رغم این گونه پژوهشها ، باز تعریف جامع و صریحی در این باره وجود ندارد. آنچه که اغلب مورد بررسی قرار کرفته کنش زبانی است، یعنی رو ساخت زبان، که برای بررسی در دسترس است. اما برای اینکه شخص بتواند سخن بگوید، باید دانشی داشته باشد که شالوده کنش زبانی وی را تشکیل ‌دهد. در مورد مفهوم «واژه» این دانش بخشی از کنش زبانی ما را تشکیل می‌دهد و فقط به‌طور ناقص و غیر مستقیم قابل بررسی است. (فالک، ۱۹۷۸ , ۳۱).

واژه مفهوم بسیار گسترده‌ای دارد. حتی در جوامع بدوی که با صورت های نوشتاری آشنایی ندارند، گویشوران قادر به تشخیص واژه ها هستند. این مسئله شگفت انگیز است چرا که هیچ کس تا کنون نتوانسته تعریفی جامع، جهان شمول و قابل قبولی از واژه ارائه دهد. (ایچسون[۲]، ۱۹۹۲,۴۹).

 به نظر اسپیر[۳] (۱۹۷۵ , ۱۸۶) واژه کوچکترین واحد دستور زبان است که می توان آن را به عنوان یک پاره گفتار[۴]کامل به کار برد. واژه در گفتار عبارت است از هر واحد زبان شناختی که گویشور زبان بتواند آن را به تنهایی به کاربرد. واژه در نوشتار نیز هر واحدی است که بتوان آن را با یک فاصله از واحد دیگر جدا کرد.

ریچارد و دیگران[۵] (۱۹۹۲ , ۴۰۶) واژه را کوچکترین واحد زبان شناختی می‌دانند که به تنهایی می‌تواند در گفتار و نوشتار به کار رود.

زبان شناسان و نیز فرهنگ نویسان کوشیده‌اند تا مفهوم «واژه» را تعریف کنند، اما همه کوشش‌های آنان به طریقی بی‌نتیجه مانده است. با وجود این، سخنگویان همه زبانها می‌دانند که واژه چیست. آنان این دانش را از طریق توانایی خود در فهرست کردن واژه‌ها، در تقطیع گفته‌ها به واژه‌های مختلف، یا در تشخیص واژه‌ها از گروهها به هنگام مواجه شدن با فهرستی از آنها نمایان می‌سازند. ما همه می‌دانیم که واژه چیست، لیکن هیچ کس نمی‌تواند آن را تعریف کند. یکی از تعاریف معمول واژه به صورت زیر است:

واژه هر واحد زبانی را گویند که در نوشتار بین فواصل یا بین یک فاصله و یک خط تیره ظاهر شود(فالک[۱]۳۲,۱۹۷۸)

تلاشهای دیگری که به منظور تعریف مفهوم «واژه» انجام گرفته، با مشکلاتی از این سنخ مواجه شده‌ است. اما، نباید تعجب کرد که علی رغم این گونه پژوهشها ، باز تعریف جامع و صریحی در این باره وجود ندارد. آنچه که اغلب مورد بررسی قرار کرفته کنش زبانی است، یعنی رو ساخت زبان، که برای بررسی در دسترس است. اما برای اینکه شخص بتواند سخن بگوید، باید دانشی داشته باشد که شالوده کنش زبانی وی را تشکیل ‌دهد. در مورد مفهوم «واژه» این دانش بخشی از کنش زبانی ما را تشکیل می‌دهد و فقط به‌طور ناقص و غیر مستقیم قابل بررسی است. (فالک، ۱۹۷۸ , ۳۱).

واژه مفهوم بسیار گسترده‌ای دارد. حتی در جوامع بدوی که با صورت های نوشتاری آشنایی ندارند، گویشوران قادر به تشخیص واژه ها هستند. این مسئله شگفت انگیز است چرا که هیچ کس تا کنون نتوانسته تعریفی جامع، جهان شمول و قابل قبولی از واژه ارائه دهد.

 به نظر اسپیر[۱] (۱۹۷۵ , ۱۸۶) واژه کوچکترین واحد دستور زبان است که می توان آن را به عنوان یک پاره گفتار[۲]کامل به کار برد. واژه در گفتار عبارت است از هر واحد زبان شناختی که گویشور زبان بتواند آن را به تنهایی به کاربرد. واژه در نوشتار نیز هر واحدی است که بتوان آن را با یک فاصله از واحد دیگر جدا کرد.

ریچارد و دیگران[۳] (۱۹۹۲ , ۴۰۶) واژه را کوچکترین واحد زبان شناختی می‌دانند که به تنهایی می‌تواند در گفتار و نوشتار به کار رود.

آموزش را این چنین می‌توان تعریف کرد: «کسی را در انجام کاری هدایت و یاری کردن، دادن دستورالعمل، راهنمایی کردن در مورد مطالعه هر چیزی ، در اختیار گذاشتن دانش، شناساندن و فهمانیدن» (کیمبل[۱]و گارمزی[۲]، ۱۳۳,۱۹۶۳). آموزش ,عبارت است از هدایت و تسهیل یادگیری، کمک به یاد گیرنده در امر یادگیری و فراهم نمودن شرایط لازم برای یادگیری (براون[۳]، ۱۹۹۴ , ۷).

به نظر سیف (۱۳۷۱ ,۱۵)« به هر گونه فعالیت یا تدبیر از پیش طرح‌ریزی شده‌ای که هدف آن ایجاد یادگیری در یادگیرنده باشد آموزش گفته می‌شود». سیف (همان,۵۳) آموزش را به صورت دیگری هم تعریف می‌کند:« آموزش به فعالیتهای هدف‌دار معلم که برای ایجاد یادگیری در یادگیرنده به صورت کنش متقابل بین معلم و یادگیرنده ، جریان می‌یابد اطلاق می‌شود».

نقد وبررسی

نقد بررسی یافت نشد...

اولین نفر باشید که نقد و بررسی ارسال میکنید... “تهیه متن های آموزش واژه ویژه غیر فارسی زبانان سطح پیشرفته”