فروشگاه

بررسی میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و ارائه راهکارهای رسانه ای برای تقویت آن

0 نقد و بررسی
وضعیت کالا : موجود است.
شناسه محصول : 3059

قیمت : تومان37,000

توضیحات

این تحقیق با هدف« بررسی میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان تهرانی و ارائه راهکارهای رسانه‌ای برای تقویت آن» به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری، نوجوانان و جوانان مناطق ۲۲ گانه شهر تهران می باشند، بدین منظور نمونه مورد مطالعه ۸۵۶ نفر از نوجوانان و جوانان ( نوجوانان۴۳۶ نفر و جوانان ۴۲۰ نفر) و (۴۲۷ نفر پسر و ۴۲۹ نفر دختر)، به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب گردید. پرسشنامه محقق ساخته توسط پرسشگران آموزش دیده برروی پاسخگویان اجرا شد. پس از گردآوری داده ها از آزمون‌های آماری T مستقل برای متغیر جنسیت و سن و آزمون تحلیل واریانس یک راهه برای تعیین تفاوت بین متغیرهای سن، تحصیلات و طبقه‌ اقتصادی ـ اجتماعی با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .
نتایج نشان داد بیشتر جوانان از مهارت مدیریت زمان و تعداد کمی از نوجوانان از این مهارت بهره می‌گیرند. بین مهارت مدیریت زمان در شاخص هدفگذاری از نظر جنسیت تفاوت معنی‌داری وجود ندارد ،ولی در شاخص‌های اولویت‌بندی و برنامه‌ریزی بین جنسیت تفاوت معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین سن و تحصیلات با مهارت مدیریت زمان تفاوت معنی‌داری وجود دارد ، بین مهارت مدیریت زمان با پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد.

واژگان کلیدی: مهارت مدیریت زمان، نوجوانان، جوانان

 

 200صفحه فایل ورد (Word) فونت ۱۴ منابع دارد+پرسشنامه قیمت ۳۷۰۰۰ تومان

 

پس از پرداخت آنلاین میتوانید فایل کامل این پروژه را دانلود کنید

 

 

 

 

فهرست مطالب

 

عنوان صفحه
چکیده ۱
فصل اول: چارچوب تحقیق ۲
مقدمه ۳
بیان مسئله ۵
اهمیت و ضرورت تحقیق ۱۰
اهداف تحقیق ۱۲
سؤال‌های تحقیق ۱۳
فرضیه‌های تحقیق ۱۳
تعریف مفاهیم ۱۴
فصل دوم: مبانی نظری و پیشینه تحقیق ۱۶
مقدمه ۱۷
ماهیت و مفهوم زمان ۱۸
تاریخچه مختصر از زمان ۲۰
مفهوم مدیریت زمان ۲۴
مبانی نظری مدیریت زمان ۲۴
مفهوم نوجوانی ۴۰
نوجوانی و رشد آن در مکتب اسلام ۴۰
نوجوانی و رشد آن در نظریه‌های معاصر ۴۲
نظریه‌های رشد نوجوانی ۴۴
ویژگی‌های نوجوانی ۶۰
جوانی ۶۳
جوانی و رشد آن در اسلام ۶۳
جوانی و رشد آن در نظریه‌های معاصر ۶۴
شرایط زیستی ـ غریزی جوانی ۶۶
شرایط ذهنی جوانی ۶۷
شرایط روانی جوانی ۶۸
شرایط عاطفی و اخلاقی جوانی ۶۹
ویژگی‌های رشد جوانی ۷۲
رشد اجتماعی و اخلاقی ۷۵
ویژگی‌های تفکر دوره جوانی ۷۶
مفهوم روانشناختی مدیریت زمان ۸۰
اصول مدیریت زمان ۸۴
دیدگاه‌های مدیریت زمان ۸۵
تکنیک‌های مدیریت زمان ۸۶
قوانین مرتبط با مدیریت زمان ۹۱
نسل‌های مدیریت زمان ۹۳
عوامل اصلی در عدم استفاده بهینه از زمان ۹۵
عوامل اتلاف وقت ۹۹
مبانی نظری رسانه ۱۰۵
پیشینه تحقیق ۱۱۴
تحقیقات انجام شده در داخل کشور پیرامون مدیریت زمان ۱۱۵
تحقیقات انجام شده در سایر کشورها پیرامون مدیریت زمان ۱۲۲
جمع بندی ادبیات و پیشینه تحقیق ۱۳۰
فصل سوم: روش تحقیق ۱۳۷
مقدمه ۱۳۸
روش تحقیق ۱۳۹
جامعه آماری ۱۴۰
نمونه و روش نمونه‌گیری ۱۴۰
حجم نمونه ۱۴۲
ابزار اندازه‌گیری ۱۴۲
نمره‌گذاری پرسشنامه مدیریت زمان ۱۴۳
روایی ۱۴۳
پایایی ۱۴۴
روش تجزیه و تحلیل داده‌ها ۱۴۴
روش اجرا ۱۴۵
فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده‌ها ۱۴۷
مقدمه ۱۴۸
ویژگی پاسخگویان نوجوانان و جوانان ۱۵۰
جنسیت ۱۵۰
سن ۱۵۱
میزان تحصیلات ۱۵۲
طبقه اقتصادی ـ اجتماعی ۱۵۳
وضعیت تماشای تلویزیون ۱۵۴
وضعیت زمان تماشای تلویزیون در شبانه‌روز ۱۵۵
وضعیت زمان تماشای تلویزیون در طول هفته ۱۵۶
بررسی چگونگی نقش صداوسیما در ترویج فرهنگ استفاده بهینه از زمان ۱۵۸
بررسی عملکرد صداوسیما در آموزش مدیریت زمان ۱۵۹
بررسی مهمترین عامل اتلاف وقت در بین نوجوانان و جوانان ۱۶۰
بررسی شاخص هدفگذاری در مدیریت زمان ۱۶۱
بررسی شاخص اولویت‌بندی در مدیریت زمان ۱۶۲
بررسی شاخص برنامه‌ریزی در مدیریت زمان ۱۶۳
بررسی نمره شاخص‌های مدیریت زمان ۱۶۴
بررسی رابطه بین میزان تماشای تلویزیون و مدیریت زمان ۱۶۵
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان ۱۶۶
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان به تفکیک جنس ۱۶۹
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب تحصیلات ۱۷۱
بررسی تفاوت میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی ۱۷۴
فصل پنجم: بحث و بررسی نتایج ۱۷۶
مقدمه ۱۷۷
خلاصه نتایج ۱۷۸
بحث و نتیجه‌گیری ۱۸۷
پیشنهادهای کاربردی صداوسیما ۱۹۰
محدودیت‌های تحقیق ۱۹۲
پیشنهادات ۱۹۴
منابع ومآخذ ۱۹۵
منابع فارسی ۱۹۵
منابع انگلیسی ۲۰۳
پیوست ۲۰۴

 

 

 

 

 

فهرست جداول

 

عنوان صفحه
جدول شماره ۴-۱ توزیع پاسخگویان برحسب جنس ۱۵۰
جدول شماره ۴-۲ توزیع پاسخگویان برحسب سن ۱۵۱
جدول شماره ۴-۳ توزیع پاسخگویان بر حسب میزان تحصیلات ۱۵۲
جدول شماره ۴-۴ توزیع پاسخگویان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی ۱۵۳
جدول شماره ۴-۵ توزیع پاسخگویان برحسب تماشای تلویزیون به صورت منظم ۱۵۴
جدول شماره ۴-۶ توزیع پاسخگویان برحسب زمان تماشای تلویزیون در شبانه‌روز ۱۵۵
جدول شماره ۴-۷توزیع پاسخگویان برحسب میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون در طول هفته ۱۵۶
جدول شماره ۴-۸ توزیع پاسخگویان در مورد روش‌های ترویج فرهنگ استفاده بهینه از زمان ۱۵۸
جدول شماره ۴-۹ توزیع پاسخگویان درخصوص عملکرد صداوسیما در آموزش نحوه مدیریت زمان ۱۵۹
جدول شماره ۴-۱۰ توزیع پاسخگویان درباره مهمترین عامل اتلاف وقت ۱۶۰
جدول شماره ۴-۱۱ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص هدفگذاری ۱۶۱
جدول شماره ۴-۱۲ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص اولویت‌بندی ۱۶۲
جدول شماره ۴-۱۳ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص برنامه‌ریزی ۱۶۳
جدول شماره ۴-۱۴ شاخص‌های مدیریت زمان به تفکیک تعداد سؤالات، دامنه نمرات و میانگین شاخص‌ها ۱۶۴
جدول شماره ۴-۱۵ میانگین شاخص ها در پاسخگویان ۱۶۴
جدول شماره ۴-۱۶ رابطه همبستگی بین میزان تماشای تلویزیون و مدیریت زمان ۱۶۵
جدول شماره ۴-۱۷ میانگین نمره شاخص‌های مدیریت زمان برحسب سن پاسخگویان ۱۶۶
جدول شماره ۴-۱۸ نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های ۱۶۸
مدیریت زمان برحسب سن پاسخگویان
جدول شماره ۴-۱۹ میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک جنسیت ۱۷۰
جدول شماره ۴-۲۰ میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک تحصیلات ۱۷۱
جدول شماره ۴-۲۱ نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های مدیریت ۱۷۳
زمان برحسب تحصیلات پاسخگویان
جدول شماره ۴-۲۲ میانگین خرده مقیاس‌های مدیریت زمان با پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی پاسخگویان ۱۷۴
جدول شماره ۴-۲۳نتیجه آزمون تحلیل واریانس برای مقایسه میانگین نمره خرده مقیاس‌های مدیریت ۱۷۵
زمان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی پاسخگویان
نمودار ۴-۱ توزیع پاسخگویان برحسب جنسیت ۱۵۰
نمودار ۴-۲ توزیع پاسخگویان برحسب سن ۱۵۱
نمودار ۴-۳ توزیع پاسخگویان برحسب تحصیلات ۱۵۲
نمودار ۴-۴ توزیع پاسخگویان برحسب طبقه اقتصادی ـ اجتماعی ۱۵۳
نمودار ۴-۵ توزیع پاسخگویان برحسب تماشای تلویزیون به صورت منظم ۱۵۴
نمودار ۴-۶ توزیع پاسخگویان در خصوص زمان تماشای تلویزیون ۱۵۵
نمودار ۴-۷ توزیع پاسخگویان در خصوص میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون در طول هفته ۱۵۷
نمودار ۴-۸ توزیع پاسخگویان در خصوص عملکرد صداوسیما در آموزش نحوه مدیریت زمان ۱۵۹
نمودار ۴-۹ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص هدفگذاری ۱۶۱
نمودار ۴-۱۰ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص اولویت‌بندی ۱۶۲
نمودار ۴-۱۱ توزیع پاسخگویان برحسب شاخص برنامه‌ریزی ۱۶۳
نمودار ۴-۱۲ میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان بر حسب سن ۱۶۶
نمودار ۴-۱۳ میانگین نمره پاسخگویان در خرده مقیاس‌های مدیریت زمان به تفکیک جنسیت ۱۷۰

 

مقدمه
مهمترین چیزدر زندگی انسان که از ارزش والایی برخوردار است،زمان (وقت)می باشد.در واقع وقت شیرازه حیات ما را تشکیل می دهد.ارزش وقت از آن جا دانسته می شود که خداوند در قرآن کریم سوره ای را به نام “والعصر”یعنی وقت یا زمان نازل کرده ودر جاهای دیگری از قرآن به برهه هایی از زمان اشاراتی داشته است ؛” والضحی والیل اذا سجی” (قسم به روز روشن وبه شب ان دم که آرام گیرد).”والفجر والیال عشر” (به سپیده دم و شب های دهگانه سوگند). در احادیث نیز مواردی در این زمینه آمده است ، اینها بیانگر ارزش و اهمیت زمان می باشد. در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن، مورد توجه انواع تمدن‌ها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش اهمیت یافته است، به گونه‌ای که فناوری‌های نو، محیطی فراهم آورده‌اند که تقریباً در کوتا مدت می‌توان به اطلاعات بی‌شماری دسترسی پیدا کرده و کارها را بسیار سریع‌تر و آسان‌تر از پیش انجام داد. لذا تمایل به سرعت عمل در انجام کارها روز به روز بیشتر می‌شود. با چنین تمایلی این احساس در افراد بوجود می‌آیدکه از زمان عقب مانده و نمی‌توانند از آن به طور موثر بهره‌مند شوند. وقت (زمان)، سرمایه بشری است، زندگی تنها زمانی پربار می‌شود که براساس مفهوم صحیح زمان، بنا شده باشد.( این عقیده که افراد چگونه تصمیم می‌گیرند از وقتشان به نحو مطلوب استفاده کنند، هسته نظریه مدیریت زمان را تشکیل می‌دهد (سواری،۱۳۸۸)).
ضرورت به کارگیری مدیریت زمان وتنظیم منطقی اوقات در اختیار افراد چه در بعد سازمانی و یا خصوصی، به درستی نشانگر این است که زمان منتظر کسی نمی ماند. مدیریت بر وقت ،مدیریت بر کار و مدیریت بر خود سه امر تجزیه ناپذیر هستند و می توان به جرات گفت که مدیریت زمان در واقع همان مدیریت بر خود است. اصولاً مدیریت زمان یک امر همگانی و عمومی است. آگاهی از مفهوم مدیریت زمان هم در زندگی فردی و هم در زندگی حرفه‌ای جوانان ونوجوانان مثمرثمر خواهد بود ، در واقع آنان را به نوعی خود مدیریتی سوق می‌دهد. با استناد به این دیدگاه هدف از مدیریت زمان،جلوگیری از اتلاف وقت و تنظیم زمان کاری است. مسلماً در این حکایت نباید شک کرد که جوانان و نوجوانان در مورد چگونگی مدیریت، با هم تفاوت دارند.نوجوانان به دلیل ورود به دوره بحرانی با تحولات گسترده فیزیولوژیکی،شناختی،هیجانی و اجتماعی روبرو می شوند واین تغییرات می تواند مشکلاتی را برای نوجوانان فراهم آورد،از این قبیل عوامل می توان به مواردی از قبیل حواسپرتی،دقت کم و غیره اشاره کرد که مدیریت کردن زمان در نوجوانان مهمتر می باشد. مدیریت زمان، فعالیتهای نوجوانان و جوانان را نیز می‌تواند تحت تاثیر قرار دهد. عموماً اگر ساعات مشخصی از روز را برای درس خواندن برنامه‌ریزی کنند خیلی زود به آن عادت خواهند کرد.یکی از مهمترین لایه‌های اجتماعی جامعه‌ ما و هر جامعه‌ای، قشر جوان و نوجوانان می‌باشند که سعی می‌شود مسائل مربوط به مهارت آن‌ها در مدیریت زمان مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق میزان مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان با تأکید بر چگونگی پرداختن به فعالیتهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. امید است نتایج این تحقیق به عنوان تلاشی در سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری مربوط به نوجوانان و جوانان مؤثر واقع شود و به راه کارهای معینی در زمینه هدایت «وضع موجود» به «وضع مطلوب» منتهی گردد.
بیان مسئله
زمان، ارزشمندترین سرمایه هر فرد، گروه و سازمان است. در واقع تنها سرمایه برگشت ناپذیر در اختیار انسان، زمان است، زیرا تولید پول، ماشین ، فناوری و حتی نیروی انسانی، وابسته به صرف وقت و تأمین زمان است همجنین تنها سرمایه غیرقابل خریداری و غیرقابل تولید و بازیافت، زمان می‌باشد. برای هر فردی در همه عرصه‌های زندگی وقت ارزشی فرا طلایی دارد ، به جهت تغییراتی که در دهه‌های اخیر در عرصه علوم و فنون انجام شده، زمان اهمیت بیشتری یافته و مردم مجبور هستند با سرعت بیشتری کارهای خود را انجام دهند، به همین دلیل لزوم مدیریت زمان، بیشتر احساس می‌شود.( در حقیقت مدیریت زمان یکی از راهبردهای مؤثر در جهت کاهش میزان اتلاف وقت است ، هدف آن جلوگیری از اتلاف وقت و نظم دادن کارها است (هاشمی‌زاده، ۱۳۸۵)). همچنین با توجه به اینکه زمان، یک منبع محدود به شمار می‌آید لزوم مدیریت آن به خصوص در محیط‌های آموزشی برای دانش‌آموزان (نوجوانان و جوانان) از اهمیت بالایی برخوردار است، به طوری که به منظور کسب موفقیتهای تحصیلی باید از کارهای غیرمهم صرف نظر کرد و کارها را الویت‌بندی نمود.دوره نوجوانی و جوانی یکی از مهمترین و بحرانی‌ترین زمان زندگی هر فرد محسوب می‌شود.طبق تعریف سازمان ملی جوانان، افراد ۱۱تا۲۹ سال نوجوان و جوان محسوب می شوند. نوجوان از دوره کودکی گذر کرده و وارد مرحله نوینی از زندگی می‌شود، ورود از دوره کودکی به دوره نوجوانی ،فرد را با مسائل و مشکلات فراوانی مواجه می‌کند. بررسی این مسائل و مشکلات در دنیای امروز از پیچیدگی خاصی برخوردار است ، بررسی این مسائل و مشکلات مستلزم بررسی همه جانبه نسلی است که در حال دگرگونی عمیق شخصیتی است و برای سازگاری، از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمی‌کند . با توجه به اینکه تمامی قوای زیستی، روحی، روانی، فکری و عاطفی فرد از دوران بلوغ دچار تغییر و تحول می‌شود، لازم است که به نوجوانان درخصوص مدیریت برخود (مدیریت بر زمان) اطلاعات و آگاهی‌هایی داد ، همچنین با توجه به ویژگی‌های شخصیتی نوجوانان و جوانان با تنوع احوال، دگرگونی‌های رفتار، موضع‌گیری در برابر امور و طغیان، مبارزه ،احساسات گرم و آتشین، سن خودنمایی و غرور، اضطراب و بیقراری، حادثه‌جویی و شرایط خاصی که نوجوانان و جوانان دارند بصورت بالقوه آمادگی انواع آسیب‌های اجتماعی را در خود نهفته دارند . اگر در این سنین ویژگی‌های مذکور و نیازهای نوجوانان و جوانان از طرف مسئولین ذیربط ، خانواده‌ها و مربیان پرورشی و تربیتی مورد توجه واقع نشود نسل نوجوان و جوان با مسائل و مشکلات فراوان مواجه خواهد شد.یکی از مواردی که در مدیریت زمان نوجوانان و جوانان نقش بسزایی دارد، خود تنظیمی می‌باشد. یادگیری خودتنظیمی از مقوله‌هایی است که به نقش فرد در فرآیند یادگیری توجه دارد. این سازه ابتدا در سال ۱۹۶۷ توسط بندورا مطرح شد (کدیور، ۱۳۸۰) . این سازه در نظریه‌های مختلف روانشناسی از جمله نظریه‌های رفتاری، شناختی، شناخت اجتماعی، و ساخت‌گرایی مورد توجه قرار گرفته است. صاحب‌نظران مختلف الگوهای متفاوتی از خود تنظیمی در یادگیری ارائه داده‌اند. از جمله این الگوها، الگوی پینتریچ (۱۹۸۶) است. در این الگو، خود تنظیمی در یادگیری به استفاده از راهبردهای شناختی ، فراشناختی ، و مدیریت منابع اطلاق می‌شود.
راهبردهای شناختی، به راهبردهایی که دانش‌آموزان برای یادگیری، به خاطرسپاری، یادآوری، و درک مطلب از آنها استفاده می‌کنند ، اشاره دارد، این راهبردها هم برای تکالیف ساده و حفظ کردنی و هم برای تکالیف پیچیده‌تر که به درک و فهم نیازمندند کاربرد دارد(صمدی،۱۳۸۳).
راهبردهای فراشناختی، راهبردهایی هستند که جهت برنامه‌ریزی- بازبینی- اصلاح فعالیت‌های شناختی مورد استفاده قرار می‌گیرند. (براون و همکاران، به نقل از صمدی، ۱۳۷۳).
راهبردهای مدیریت منابع، راهبردهایی هستند که یادگیرندگان از آن برای کنترل و اداره محیط، مثل مدیریت در تنظیم وقت، نحوه تلاش، انتخاب محیط مطالعه، همچنین از افراد دیگر مثل معلمان، همسالان، و مانند آن استفاده می‌کنند. این راهبردها به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا با محیط سازگار شده و آن را با توجه به هدف‌ها و نیازهای خود تغییر دهند. (زیمرمن و مارتینز- پونز ، ۱۹۸۶)
در دوره نوجوانی باید به نوجوان خود نظم‌دهی رفتار را آموخت ، اینکار بوسیله آموزش و از طریق رسانه‌ها قابل حل می‌باشد.همانطور که بندورا در مورد خود نظم‌دهی رفتار گفته‌اند، رفتار آدمی عمدتاً یک رفتار خود نظم داده شده است و رفتار شخصاً تقویت شده بهتر از رفتارِ از بیرون تقویت شده، نگهداری می‌شود، باید به گونه‌ای رفتار کرد که نوجوان خود پی به مسئله زمان ببرد (سیف، ۱۳۸۵، ص ۳۷۰). از جمله چیزهایی که نوجوان و جوان از تجربه مستقیم و غیرمستقیم (جانشینی) می‌آموزد، معیارهای عملکرد می‌باشد و زمانی که این معیارها آموخته شده‌اند، پایه‌ای می‌شود بر ارزشیابی شخصی فرد . کارآمدی شخصی تصوری یا خود کارآمدی تصوری، همانند معیارهای عملکرد درونی شده، نقش مهمی در رفتار خود نظم‌دهی ایفا می‌کند.زمانی که به نوجوان و جوان درخصوص خود نظم‌دهی آگاهی داده شود و یادگیری ایجاد کرد ،فرد در تلاش است تا به کارآمدی شخصی تصوری، سطح بالایی برسد، زمانی که به این سطح رسیدند بیشتر می‌کوشد و پشتکار بیشتری از خود نشان می‌دهد و موفق می‌شوند.بندورا می‌گوید که چون افراد دارای کارآمدی شخصی تصوری سطح بالا بر روی امور، کنترل بیشتری دارند، عدم اطمینان کمتری را تجربه می‌کنند و کمتر می‌ترسند (سیف، ۱۳۸۵، ص ۳۷۰).نوجوانان و جوانان برای مدیریت کردن زمان در انجام فعالیتها باید از یکسری فنون بهره کافی را ببرند تا بتوانند بر زمان خود مدیریت کنند، از جمله برای کارهای خود هدف را مشخص کنند ،برنامه‌ریزی در کارها داشته باشند، کارهای خود را تجزیه کنند و آنرا از کوچک یا کم به بزرگتر یا زیاد انجام دهد ، کارها را اولویت‌بندی کند، کارهای موظفی را پیگیری کند که آیا آن کار انجام شده یا خیر و همچنین نگذارد که تغییرات در برنامه‌ها آن هارا مضطرب کند و استرس ایجاد کند.تغییرات پردامنه و سریع بلوغ موجب می‌شود نوجوان تقدم و تأخر کارهایش را از دست بدهد. او نمی‌تواند برای روزمرگی‌اش اولویت خاصی را برگزیند و از این رو ممکن است در امور درسی به افت و بی‌انگیزگی دچار شود یا تعادلی منطقی میان ساعات بازی،‌خواب و کارهای روزمره برقرار نکند. ممکن است انرژی زیادی برای یکی از فعالیتهای روزمره صرف کند و ازکارهای دیگر باز بماند، مشاوره و دادن اطلاعات و آگاهی در این باره ضروری می‌باشد.نوجوانان و جوانان از جمله کسانی هستند که با درک اهمیت زمان و استفاده صحیح از زمان می‌توانند علاوه بر اینکه خود، از زمان، بهره کافی ببرند به اهداف مورد نظر در محیط جامعه و مدرسه دست یابند.رسانه‌ها با تحولاتی که در جنبه‌های مختلف از بعد فن‌آوری تجهیزاتی و حجم و روش داشته‌اند به عنوان حاملان و منتقل کنندگان پیام، می‌توانند در باورها و افکار نوجوانان و جوانان موثر باشند. رسانه‌ها بدون در نظر گرفتن مرزهای جغرافیایی، عقیدتی و فرهنگی، امکان حضور در همه نقاط جغرافیایی پیدا کرده‌اند.تاثیررسانه ها بر نوجوانان و جوانان با استفاده از ابزارهایی است که آن ابزارها امکان این تأثیرگذاری را معین می‌کند. صداوسیما به عنوان یکی از ابزارها در این راستا مطرح است. چون نفوذ، حضور، نحوه بیان و شکل انتقال پیام در رسانه صدا و سیما به طرز ویژه‌ای است که مخاطب را می‌تواند با انواع و اقسام شگردها و روش‌هایی که در آن وجوددارد به خود جلب کند. این رسانه می‌تواند در نحوه تغییر دگرگونی در نوجوانان و جوانان پرنفوذترین و موثرترین عامل باشد. البته نقش و سهم تلویزیون در تاثیرپذیری بر روی جوانان و نوجوانان حائز اهمیت می‌باشد، ضمن اینکه از تلویزیون در همه ساعات شبانه‌روز و در خانه می‌توان استفاده کرد. نقش آموزش رسانه‌ها مهم‌تر از آموزش رسمی مراکز آموزشی می باشد، زیرا دامنه کار مراکز آموزشی محدود است در صورتی که آموزش از طریق وسایل ارتباط جمعی گسترده و همیشگی است. البته وسایل ارتباط جمعی خصوصاً تلویزیون آموزش را همراه با صحنه‌های زنده ارائه می‌دهد که شوق بیشتری را برای یادگیری ایجاد می‌نماید ، رسانه‌ها بخصوص تلویزیون می‌تواند تآثیر خیلی زیاد بر روی نوجوانان و جوانان داشته باشد. حال این پرسش مطرح می‌شود که مدیریت زمان در این میان چه نقشی را ایفا می‌کند؟ همه می‌دانند که زمان ،گذراست و در اختیار ما نیست و فرصت از دست رفته جبران ناپذیر است. پس مدیریت این سرمایه با چنین اهمیتی چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟ بسیاری از صاحبنظران مدیریت، بر این باورند که کاربرد مفهوم مدیریت زمان، صحیح نیست و به جای آن استفاده از برنامه‌ریزی زمان، مطلوب‌تر است. با بررسی‌ها و جستجوهایی که در مراکز پژوهشی و دانشگاهی انجام شد، تحقیقی با عنوان «بررسی میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان» به دست نیامده است، عمده بررسی‌ها حول محور مدیریت زمان بوده است که نشان می‌دهد اتلاف وقت زیاد می‌باشد و مدیریت زمان اندک. در این تحقیق سعی شد با بررسی میزان مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان، مورد تحلیل قرار گیرد. بنابراین در این تحقیق در پی پاسخ به این سؤال می باشد که آیا برنامه‌ریزی برای کارهای محوله از مدیریت زمان، تبعیت می‌کند؟ آیا توانایی مدیریت زمان در نوجوانان بیشتر از جوانان است ؟ آیا بین مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان تفاوت وجود دارد؟ آیا نوجوانان و جوانان طبقه پایین با نوجوانان و جوانان طبقه بالای جامعه از نظر مدیریت زمان تفاوت دارند؟آیا نوجوانان و جوانان دختر نسبت به نوجوانان و جوانان پسر از مدیریت زمان بهتر استفاده می کنند؟آیا رابطه ای بین اتلاف وقت و مدیریت زمان وجود دارد؟ایا بین میزان مدیریت زمان و میزان تماشای تلویزیون رابطه ای وجود دارد؟

اهمیت و ضرورت تحقیق
در جامعه ما، الگوی صرف وقت به میزان قابل ملاحظه‌ای کمیاب است. با وجود آنکه همه به یک میزان، زمان در اختیار داریم، ولی دیده می‌شود آنهایی موفق‌ترند که از وقت خود بهتر استفاده می‌‌کنند، الگوی رفتاری صحیح را باید با آموزش ایجاد کرد، مدیریت زمان، دانش، نگرش و رفتار افراد را در جهت بهره‌برداری هر چه بیشتر از عمر ارتقاء می‌بخشد. زمان و چگونگی مدیریت بهینه آن، یکی از مسائلی است که برای انسان‌ها حائز اهمیت است. ارزش زمان برای همه برابر نیست و همه به نحو یکسانی از آن استفاده نمی‌کنند. بسیاری ازانسان‌ها علاقه‌مندند که به نحو احسن از زمان، نهایت بهره را ببرند، در حالیکه برای دیگران این چنین نیست ،در این خصوص که چگونه از زمان استفاده شود، مسلماً به یک‌سری مهارت‌ها و مدیریت‌های ویژه‌ای مورد نیاز است، به عبارتی هر چه میزان آشنایی با این مهارت بیشتر باشد به همان نسبت کنترل و مدیریت آن ساده‌‌تر و دقیق‌تر صورت می‌گیرد. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که مدیریت زمان در اهمالکاری تحصیلی تأثیرگذار است. مدیریت زمان یکی از مسائل مهم و جدی در سطح بین‌المللی است. جوانان و نوجوانان نیز بدون مدیریت زمان گاهی تمامی وقت خود را در امور غیر ضروری از بین می‌برند، استفاده درست و مؤثر از زمان، می‌تواند بعنوان رفتاری در جهت تأیید وجود انگیزش پیشرفت و موفقیت در نوجوانان و جوانان باشد. با این حال موضوع مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان، موضوعی است که کمتر به آن پرداخته شده است. بنابراین انجام پژوهش به منظور شناسایی رابطه و تعامل میان مهارت نوجوانان با مهارت جوانان در مدیریت زمان به مشاوران و برنامه‌ریزان در امور نوجوانان و جوانان کمک خواهد کرد تا در جهت ارائه شیوه‌های مناسب برنامه‌ها و راهکارهاموفق شوندو راهنمایی لازم بدهند ،در اهمیت مدیریت زمان می‌توان گفت که نوجوانان و جوانانی که نتوانند وقت خود را تنظیم کنند ازعهده انجام هیچ‌کاری بر نخواهند آمد. در زمینه مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان تاکنون در کشورمان تحقیقات اندکی انجام شده ،در نتیجه فقدان سابقه تحقیقی در بستر بومی جامعه مورد مطالعه، یکی از دل مشغولی‌های جدی تحقیق می‌باشد.از سوی دیگر مواجه با ازدیاد منابع در به انحراف کشاندن قشر نوجوان و جوان ،دسترسی محدود نوجوانان و جوانان به مشاوران و روانشناسان تربیتی متخصص و ماهر از جمله مشکلاتی است که نشان می‌دهد نوجوان و جوان در چه شرایط بحرانی روبرو می باشند. مدیریت ضعیف زمان را نمی‌توان پنهان نمود و اثربخشی بیشتری مورد نیار است، زیرا برای موفقیت بیشتر چه در زندگی شخصی و چه در زندگی حرفه‌ای، نیازمند بکارگیری راهبردهای مدیریت زمان می‌باشیم. این راهبردها برای استفاده بهینه از وقت، تنظیم شده و بعنوان روش‌هایی برای کنترل زمان به کار می‌رود. با استفاده مؤثر از زمان می‌توان اهداف را مشخص کرد و وظایف و فعالیت‌ها را برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی نمود، با برنامه‌ریزی ، درک نوجوان و جوان از زمانِ در دسترس، افزایش یافته در نتیجه می‌توانند از زمان خود به صورت هدفمند و سازمان یافته بهره‌مند شوند. بیشترین کاربرد مدیریت زمان می‌تواند در جوانان و نوجوانان باشد چرا که این قشر از جامعه در آینده بعنوان نسل جدید چرخهای اقتصادی، علمی، فرهنگی کشور را به عهده خواهند داشت. با توجه به اهمیت فراگیری اصول مدیریت زمان و آگاهی از مهارت نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان، تأثیر آن در سلامت جامعه فردای ما می‌باشد. این تحقیق شاید وسیله‌ای جهت فراگیری و انتقال آن به دیگران و گامی در جهت رشد و تعامل جامعه برداشته شود. ضرورت توجه به مدیریت زمان بخصوص درکلان شهر تهران که نوجوانان و جوانان زیادی از وقت خودشان را به طرق مختلف از جمله ماندن در ترافیک و استفاده نادرست از اینترنت و بازی‌های کامپیوتری و قدم زدن (پرسه زدن) در کوچه و خیابان و از این قبیل از دست می‌دهند، حائز اهمیت است.از طرفی دیگر، پیچیدگی شرایط زندگی به واسطه ظهور رسانه‌های مختلف، موقعیت‌های پیچیده اجتماعی و اخلاقی، تغییرات اجتماعی، انتظارات و ارزش‌ها، فرصت را برای نوجوانان وجوانان تنگ‌تر و شرایط را بسیار سخت‌تر کرده است. به همین دلیل، آموزش راهبردهای مدیریت درست زمان برای نوجوانان وجوانان در کشور ما یک ضرورت است. از آنجا که نوجوانان و بخصوص جوانان پرمشغله‌ترین قشر جمعیت جوان هستند، همچنین قشر عظیمی از جمعیت کشور مان را تشکیل می دهند،ارائه راهبردهای مدیریت زمان به آنان، بسیار مهم به نظر می‌رسد.
اهداف تحقیق
هدف کلی
تعیین میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان شهر تهران
هدف جزئی
۱- تعیین تفاوتهای نوجوانان با جوانان در مدیریت زمان.
۲- بررسی رابطه بین میزان مدیریت زمان و میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون.
۳-تعیین تفاوت های نوجوانان و جوانان در مدیریت زمان از نظر جنس،تحصیلات ووضعیت پایگاه اقتصادی و اجتماعی.
سؤالات تحقیق
سؤال اصلی
میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان تهرانی تا چه حد است؟
سؤال فرعی
۱- آیا بین میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان تفاوت وجود دارد؟
۲- آیا بین میزان تماشای برنامه‌های تلویزیون با مدیریت زمان نوجوانان و جوانان رابطه وجود دارد؟
۳- آیا بین میزان توانایی مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان با جنس، تحصیلات و پایگاه اقتصادی و اجتماعی رابطه وجود دارد؟
فرضیه‌های تحقیق
فرضیه اصلی
میزان مهارت مدیریت زمان در جوانان بیشتر از نوجوانان است.
فرضیه فرعی
۱- بین میزان مهارت مدیریت زمان نوجوانان با جوانان تفاوت وجود دارد.
۲- میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان با میزان تماشای برنامه های تلویزیون رابطه معنی دار وجود دارد.
۳-میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان دختر بیشتر از پسر است.
۴-میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و جوانان با تحصیلات رابطه معنی داری وجود دارد.
۵- میزان مهارت مدیریت زمان درنوجوانان و جوانان با پایگاه اقتصادی-اجنماعی رابطه معنی دار وجود دارد.
تعریف واژه‌ها و اصلاحات فنی و تخصصی (مفهومی و عملیاتی)
تعریف مفهومی: تعاریفی که مفاهیم را با استفاده از دیگر مفاهیم توصیف می‌کنند.
مدیریت زمان: در تعریف مدیریت زمان بین صاحبنظران توافقی وجود ندارد ،بسیاری از نویسندگان به تعریف لاکین استناد می‌کنند. لاکین ۱۹۷۳ می‌گوید: مدیریت زمان یعنی فرآیند تعیین نیازها، گزینش هدف‌ها برای وصول به این نیازها، تعیین اولویت و برنامه‌ریزی کارها(سواری،۱۳۸۸). از نظر کلاسنز و همکاران (۲۰۰۷)، مدیریت زمان، رفتارهایی هستند که هدف آن‌ها استفاده مؤثر از زمان،وقتی که فعالیتهای هدفدار در حال انجام است، به عبارتی مدیریت زمان یعنی ارائه شیوه‌های علمی و مؤثر، صرفه‌………………………………..

 

 

بلافاصله بعد از پرداخت موفق میتوانید فایل کامل این پروژه را با سرعت و امنیت دانلود کنید

قیمت اختصاصی و استثنایی این پروژه در پایان نامه دات کام : تنها , ۳۷۰۰۰ تومان

 

 

 

 

نقد وبررسی

نقد بررسی یافت نشد...

اولین نفر باشید که نقد و بررسی ارسال میکنید... “بررسی میزان مهارت مدیریت زمان در نوجوانان و ارائه راهکارهای رسانه ای برای تقویت آن”

20 + سه =